Co dziś na obiad?

Dobre strony DA - część pierwsza

2012-01-19T02:43:00.000-08:00

Ostatnio zarzucono mi że "promuję" tylko złe rzeczy pojawiające się na DA, że cały swój czas poświęcam na szukanie okropnych, odpychających galerii – (ale prawda jest taka, że to one znajdują mnie). Jednak mimo wszystko, większość swego czasu, jaki spędzam na Deviantarcie to szukanie dobrych rzeczy, które coś sobą reprezentują i są ciekawe. Co nie jest takie łatwe patrząc na poziom ogólny pras na tym serwisie.

Żeby Wam to udowodnić, co jakiś czas napiszę o tym, co mnie ostatnio na DA zachwyciło.

Niedawno natrafiłam na galerię Hlao-ru. Autorka prac tak naprawdę na imię ma Malwina i pochodzi z Polski, co uświadomiło mi jak sporo utalentowanych Polaków (Polek?) krąży po Deviancie.

Na pierwszy rzut oka może się wydawać – och, kolejna manga. Jednak dla mnie te rysunki to bardziej inspiracja mangą niż jej bezmyślne kopiowanie. Widać ewidentnie, że autorka fascynuję się sztuką komiksu z dalekiego wschodu, ale dodaje do niej cos od siebie. Może stoi na małym rozdrożu czy iść dalej w stronę „japońszczyzny” czy bardziej zachodnich klimatów, ja mam nadzieję, że podąży ta drugą stroną.

Hlao-ru ma dynamiczna kreskę, ruch na jej rysunkach nie wydaje się sztuczny i „choreograficzny”, świetnie przedstawia mimikę postaci. To, że jej rysunki to połączenie ołówka i photoshopa (bądź programu SAI) działa na plus – stwarza to pewną lekkość. Postaci kobiecie, które rysuje są kragłe, śliczne i urocze.

O ile Hlao-ru dobrze radzi sobie ze szkicami, rysunkami postaci i scenkami rodzajowymi, a jej styl jest idealny do historii obrazkowej – o tyle trudnej radzi sobie z narracją komiksową.

Jej twór pt. „Północny szlak” jest dobrym pomysłem, ma bardzo dobrze zaprojektowane postaci, można by było na to postawić, ale niestety, w tej materii. Malwina musi jeszcze sporo popracować. Narracja jest nieco toporna i widać tutaj, że uczy się tworzyć komiksy na podstawie japońskich mang (i ten Comic Sans!). Ale jestem dobrej myśli, gdyż autorka wydaje się dużo poświęcać dla rysowania, jest konsekwentna i ma swój styl, po prostu musi ją ktoś nauczyć robić komiksy.

W każdym razie – bardzo polecam obserwowanie tego rozwoju.

tumblr

2012-01-18T14:47:00.000-08:00

Hej, hej człowieki

zapraszam tez tutaj: BIG DINNER

(nagłówek sponsorowany przez Marcina Surmę)

Trzynaście

2011-12-20T08:57:00.001-08:00

19 grudnia na stronie www.rzeczywiscie.tv pojawił się mój rysunek z liczbą trzynaście.
Słonecznie, jak na tę porę roku!
Śniegu dalej nie widać, będą bardzo szare święta.

Skarby z DA, część druga

2011-12-09T04:13:00.000-08:00

Lubię spacerować po Deviantarcie. Lubię oglądać ciekawe i niezwykłe galerie, równie ciekawych ludzi. Tez uwielbiam o nich pisać. Dlatego w dzisiejszym odcinku skrobnę parę słów o Berylune-AND-Kanaloa.

A jakiż jest powód mojego zainteresowania tą osobą? Może zacznę od początku.

Od jakiegoś czasu grywa sobie w Red Dead Redemption. Gra mnie niesamowicie wciągnęła, co nie dziwi - western, szkielet najnowszych GTA, dużo zabawy z fajnymi bohaterami, czyli to co lubię najbardziej. Oczywiście zaczęłam przeczesywać internet w poszukiwaniu różnych ciekawych rzeczy związanych z tym tytułem. Jakieś fanarty, artykuły, strony, ot tak, z czystej ciekawości fana. Jednak głupia byłam myśląc, ze nie natknę się na nic, na co zareaguję głośnym westchnięciem.
Natrafiłam na galerię Berylune-AND-Kanaloa.
A tam przywitała mnie mangowa stylistyka i OC stworzone przez fankę Red Dead Redemption. Jej OC pojawia się praktycznie w każdej pracy w galerii,stworzyła "kartę postaci" dopisała do niej "niezwykle interesująca" historię, najkrócej mówiąc - kolejna Mary Sue. Bohaterka nazywa się Matty O'Donnel, urodziła się w Texasie jako córka przestępcy i arystokratki z Kaliforni (arystokracja w USA?). Jej ojciec oczywiście uczył ja posługiwania się bronią i innych wielce użytecznych rzeczy, które trzeba umieć na prerii. Ale niestety, łowcy nagród zaczęli ścigać jej ukochano tatusia, dlatego z matką musiały uciekać do San Francisco.
Tak jej ojczym chciał ją wyszkolić na prawdziwą damę, no ale jak można się domyśleć, Matty jest typem chłopczycy, niepokorna i mająca w sobie coś z ojca! Dlatego tez zamiast chodzić w pięknych sukniach i udzielać się na salonach, wyjeżdża i zostaje... szeryfem (?).
Pomijam już fakt, że to OC jest książkowym przykładem Mary Sue ze względu na charakter i zainteresowania, ale kobieta, która zostaje szeryfem? Na początku XX wieku? Ja wiem, że kobiety w tym czasie też umiały posługiwać się bronią (wręcz musiały jeśli żyły w mieście bezprawia), ale nikt mi nie wmówi, że któraś z nich mogła zajmować rządowe stanowisko. Dodatkowo, dziewczyna ubiera się "po męsku", a żeby tego było mało, w wersje współczesne - jej spodnie nie wyglądają raczej jak spodnie szyte w tamtych czasach, a jak dopasowane biodrówki z Big Stara.
Jednak żeby OC było OC pełnym, trzeba stworzyć shipping, czyli sparować ją z kimś. Stworzyć jej chłopaka/narzeczonego/męża. A najlepiej żeby to była postać, która w grze już istnieje i jest postacią uwielbioną przez autorkę.
I tak tutaj tez jest. Nasza Matty jest żoną Jonaha, postaci z Red Dead Redeption, która w całej grze może była z 10 minut. To nawet nie była postać

drugoplanowa. Ale dziewczyna uznała, że postać, o której wiemy tylko tyle, ze jest irytująca i ma teksański akcent jest niezwykle ciekawa, intrygująca i na domiar złego, seksowna, ze trzeba wziąć ją na warsztat.
I tak bohater, który miała niewielką rólkę w grze doczekać się biografii, rodziny, "ciekawej historii"i epilogu. Dwójki dzieci, romantycznej, słodkiej miłości i domku na prerii.
I całej galerii fanartów.
Najbardziej "podobają" mi się prace, gdzie Jonah jest pokazany w sytuacjach "jestem rozebrany, a moja kobieta dostaje orgazmu na sam widok".
Jestem naprawdę pełna podziwu dla wyobraźni tych dziewcząt, które dla swoich OC i dla samych siebie, tworzą historię postaci, które tych historii mieć nie powinny. Uwielbiam patrzeć na te galerie i zastanawiać się, czy to prawda, że one podniecają się widząc fikcyjną postać. Ja też mam ulubionych fikcyjnych bohaterów z gier, literatury, filmów. Ale nigdy moja fascynacja nie przechodziła na taki poziom, bo i po co?

Ale te dziewczyny same się nakręcają, bo mają swoją grupkę koleżanek, które "dzielą się" postaciami - ja wezmę tego, ty tego, każda z nas zrobię swoje OC i będziemy się świetnie bawić!
Tylko szkoda, ze jakość tej zabawy jest kiepska.
Boże, ona jest szeryfem!

Futro z wilka 3

2011-11-21T01:17:00.000-08:00

Skarby z DA część pierwsza

2011-11-20T06:39:00.000-08:00

DA, czyli Deviantart, jak sama nazwa wskazuje, jest pełna przeróżnych ciekawych dziwactw. Jedne z nich zachwycą i otworzą nam oczy, inne przyprawią o wymioty. Ale jedno jest pewne. Ten portal jest pełen tak niespodziewanych rzeczy, które do głowy zdrowym ludziom by nie przyszły.

Jakiś czas temu na DA pojawiła się instytucja grup, które sukcesywnie zapychają mi skrzynkę z wiadomościami (średnio 200 prac dziennie). Z jednej strony, to dobry pomysł na wypromowanie zdolnych, ale mało popularnych ludzi. Jednak by dostrzec jakąś perełkę, trzeba przebrnąć przez dużą ilość gówna. Niestety też, często te marnej jakości wypociny młodych kobietek są bardzo popularne.

Nie wiedząc czemu.

Chcę wam przedstawić coś, co wczoraj całkowicie rozwaliło mój pogląd na DA, na wszystko co tam się dzieje, czego ciągle nie umiem zrozumieć. Zaskoczyło mnie to niemiłosiernie. A myślałam, że po sześciu latach na Deviancie jest to mało możliwe.

CO JA PACZE?!

Odrażające to jest a ja dalej patrzę Już od dwóch dni! Nie mogę wyjść z podziwu!

Ale może od początku...

Nie dalej jak wczoraj natrafiłam na galerię pewnej RedPassion . Kobieta, lat 29, mieszkająca w

Niemczech, mówiąca płynnie w trzech językach, angielskim, niemieckim i francuskim. Na deviancie 7 lat. Niby nic niezwykłego, gdyby nie jej przerażająca, przyprawiająca o drżenie serca, galeria.

Galeria pełna jej mangowego alterego (oczywiście odpowiednio wyidealizowanego), dodajmy narysowanego w niezbyt miłym dla oka stylu. Nie byłoby w tym dziwnego (tyle razy się na to

napotykałam na DA), gdyby nie to, że jej alterego ma romans z ... Ludwikiem XVI. Tak, tak, tym królem Francji, który został ścięty wraz ze swoją małżonką, Marią Antoniną, w czasie rewolucji francuskiej. Ten sam!

Oczywiście, jest on także w przerysowany sposób wyidealizowany (jeśli chodzi o charakter, bo jego wygląd nie jest nazbyt pociągający). Niesamowicie mocno kocha Emily (postać RedPassion), świata po za nią nie widzi, myśli o niej w każdej sekundzie swojej egzystencji! Nie przeszkadza mu

to, że jego "wybranka" tatuuje mu pośladek jej imieniem (!), stawia pod drzwi sypialni drut kolczasty i miny, pisze znaki "MINE" na całym korytarzy by zaznaczyć, ze to ona ma króla Francji. I ona oczywiście jest królowa. Bo Maria Antonina to przekleństwo i trzeba się jej pozbyć. Dziewczyna ma naprawdę wielkiego bzika na punkcie Ludwika XVI. Rysuje wszystkie sceny z życia łóżkowego, ilustruje wzdychanie króla do Emily, jak oni się kochają, jakie ich życie jest niesamowite.

Jednak nasza Emily nie jest wierna! Na horyzoncie pojawia się... Snape!

I zaznaczę, że prace z kategorii "SnapeXEmily" są jeszcze bardziej przerażające i niepokojące niż z kategorii "LudwikXEmily".

Z prostego powodu. Snape na tych pracach jest rysowany realistycznie, Emily zaś w niezrozumiałej dla mnie stylistyce mangowej... Bez skutków staram się zrozumieć jej nienawiść do fikcyjnej Lily Evans, tak samo jak dla nieżyjącej od setek lat Marii Antoniny, chcę pojąć jak można obsesyjną miłością romantyczną kochać nauczyciela magii i skazanego na śmierć króla Francji. Co poszło nie tak?

Dziewczyna tkwi w swoim szczęśliwym świecie, gdzie mężczyźni oddają się swoim kobietom całym sercem, nie mają nic przeciwko obsesyjnej zazdrości (booo przecieeez to taaakie urocze!!! ^___^) , seks jest "magicznym tańcem dusz i ciał" (dzięki myszoskoczka!). Związki nie mają problemów, a jak już to tylko taki, ze jakaś wredna suka chce ci odebrać twojego idealnego faceta.

Najgorsze jest jednak to, że nasza Emily ma fanów. I to całkiem sporo. Wszyscy jednogłośnie

uznali, że romans z nieżyjącym od wieków królem jest uroczy, romantyczny, awww! I dopingują dziewczynę (kobietę) w jej obsesji, chwalą ją za fotki na których przytula się do popiersia Ludwika XVI czy klęczy przed jego portretem.

Moja malutka główka nie może tego pojąć...

Dla mnie jednak najbardziej dobijające jest to, że tacy ludzie są naprawdę szczęśliwi w tych swoich obsesjach.

Nowe futro z wilka - porównanie

2011-11-18T07:42:00.000-08:00

Mormija ver. 1

2011-11-16T10:00:00.000-08:00

Mormija to wiedźma, lubi gotować.

Jednak ten design nie jest ostateczny, przed pięcioma minutami uznałam, ze nie wygląda wiedźmowato, jest za grzeczna. Muszę zrobić jej wredniejszy wyraz twarzy, niezadowoloną mine a na głowie wiecznie nieułożone włosy. Chyba taka będzie lepsza. Ale kolory chyba pozostaną takie same.

Jak tylko maznę nową wersję dam do porównania i wybiorę.

Plus, zależy mi na tym, by wygląd ja definiował.

Nie mam nic przeciwko

2011-11-11T03:49:00.000-08:00

Ja naprawdę nie mam nic przeciwko krytyce. Naprawdę. Już dawno się nauczyłam, że wystawiając cokolwiek w internecie zgadzam sie na ocenianie. I naprawdę mi to nie przeszkadza. Sama nie mam oporów przed ocenianiem i mówieniem co mi pasuje, a co nie, co mi się podoba, a co odrzuca.

Ale jest jedno "ale". I tu nie chodzi mi o termin "konstruktywnej krytyki".

Chodzi o to, że cenię sobie krytykę osób, które przez zwracanie mi uwagi chcą bym była lepsza, bym nie stała w miejscu i się rozwijała. Sprowadzają mój wzrok na błędy, których nie jestem w stanie zobaczyć jako twórca i chcą żebym to naprawiła. Po to, by coś było lepsze. I tego chcę, żeby ktoś kogo się radzę, pokazał mi jak się rowijać.

To, czego nie znoszę, to jak ktoś wytyka mi błędy. Z czystej (może) złośliwości, dla swojej satysfakcji, żeby pokazać, że ja nie umiem, nie potrafię i jest do dupy.

Tego znieść nie mogę.

Bo jak nazwać sytuację, gdzie dana osoba jest w stanie skomentować moją pracę, twórczość, tylko i wyłącznie wtedy, kiedy coś robię źle? Bez żadnych dobrych intencji. Bez rad. Samo wskazanie, że zrobiło się źle i koniec. Bez poradzenia jak naprawić, jak dalej isć.

To potrafi denerwować.

Bo nie po to pytam sie o rady, żeby dostać listę moich błędów bez żadnego wskazania drogi ich naprawy.

Nie, nie chodzi o to, ze krytyka mnie boli. Bo tak nie jest. Ja wiem, że się ciąglę uczę. Gdybym była pewna swego, to bym nie starała się poprawiać i dociekać co robię źle. Denerwuje mnie podejście, kiedy jakaś osoba zwraca sie do mnie tylko gdy ma ochotę wytknąc wszystkie błędy, złe rzeczy i na tym poprzestać. Nic innego tej osoby nie interesuje. Ani moja poprawa, ani dalszy rozwój, nic.

Może nie powinnam się tym przejmować... to znaczy, nie jest to coś co spędza mi sen z powiek i stresuję sie tak, że włosy mi wypadają. Ale w sytuacji, kiedy chcę sie czegoś nauczyć i pytam ludzi, których uważam za utalentowanych, z pewną konkretną wiedzą, tych, którzy moga mi w czymś pomóc - czasami się odechciewa io cokolwiek pytać.

A podobno kto pyta, nie błądzi.

Futro z wilka

2011-11-08T00:59:00.000-08:00

Nic tak nie grzeje jak dobre futro własnoręcznie zabitego, wielkiego, wściekłego wilka!

Szczególnie w dni gdy nie wiadomo jaka pora roku jest..

Całe szczęście ten listopad jest na tyle ciepły i przyjemny, że nie mam co (jak na razie) narzekać na pogodę. Taka prawdziwa, złota jesień. Jedynie ten miły nastrój psują już reklamy świąteczne, które od wczoraj widuję w telewizji. Gdyby jeszcze lało i było mroźno, może przedświąteczna gorączka by mi się udzieliła wcześniej. Ale jak na razie wolę patrzeć na żółciutkie liście.

Pisanie scenariusza do komiksu idzie mi... dobrze. Gładko i w miarę szybko wczoraj spisałam pierwsze strony. Może poszło mi to tak szybko, bo przez ostatnie tygodnie przed snem rozmyślałam jak to wszystko ogarnąć. A to potem powodowało bezsenność - i ciągłe myślenie o postaciach, które nie chciały mi z głowy wyjść.

Boję się tylko, żebym nie pogubiła się w charakterze bohaterki, na której mi najbardziej zależy.

Tej w futrze wilka.

PS Jestem odcięta od świata, od wczoraj Facebook mi nie działa... ciągle mnie informuje, że są kłopoty techniczne... czuję się taka pusta teraz.

Oświecenie przyszło

2011-11-01T03:24:00.001-07:00

Powoli klaruje mi się pomysł na mój pełnometrażowy komiks. Już prawie wszystko jest zaplanowane, scenariusz zaczął się pisać, już sobie bazgram potrzebne mi projekciki(w sumie dla wlasnej swojej satysfakcji). Pomysł ewoluował z 3 poprzednich, łączyły się wzajemnie, poprawiały... A zaczynałam z tym, że wiedziałam kim mają byc główni bohaterowie. I to chyba było największe przekleństwo, bo musiałam dla nich znaleźć historię, a nie bohaterów do historii.

Pozamykam inne projekty, zlecenia, rysunki i zabiorę się za komiks. I mam nadzieję, że nic mi w ty nie przeszkodzi. I też mam nadzieję, że sprostam samej fabule, bo mogę się zapędzić i od razu sama siebie rzucić na zbyt głęboka wodę. Dlatego muszę mieć wszystko zaplanowane od A do Z, żebym później nie obudziła się z ręką w nocniku. Musze tez wziąć pod uwagę moją prace magisterską z socjologii i pracę dyplomową z grafiki. Ale jeśli wszystko dobrze pójdzie, to dyplom połączę właśnie z projektem komiksowym. Mam nadzieję, że to wyjdzie, bo nic bardziej nie mobilizuje niż możliwość skończenia tych przeklętych studiów.

Jeśli chcecie wiedzieć co pod tym hasłem "projekt komiks" sie kryje to wystarczy czytac moje noteczki, a właściwie oglądać obrazki, które będe tu wrzucać pod tagiem "komiks".

Trzymajcie kciuki, żebym to skończyła, żeby mi się w końcu udało. Może dlatego będę tu wstawiac etapy mojej pracy, żebyście stali nade mną z batem i mnie w jakiś sposób mobilizowali.

Dla mojej własnej satysfakcji, tak. Naprawdę.

A dodatkowo, prezentuję wam lineart rysunku, nad którym rpacuję w wolnych chwilach (których ostantio mało), i zobaczymy za ile tygodni go skończę. Chociaż, po tej okropnej, długiej, męczącej przerwie, gdzie miałam blok artystyczny, rozrysowałam się, i już wszystko idzie mi szybciej.

Bambina

2011-10-26T09:08:00.000-07:00

Zastanawiam się, czy ten koń nie powinien być mechaniczny...

Samboja

2011-10-04T05:55:00.000-07:00

Gusła

2011-09-01T12:46:00.000-07:00

Nie mam ochoty nic rysować.

Nie odpowiadam na brzydkie pytania!

2011-07-30T07:34:00.001-07:00

Ale na inne tak. Z nudów chyba.

http://www.formspring.me/PannaNibi

Kukri

2011-07-19T12:46:00.001-07:00

Najgorsze

2011-06-30T05:18:00.000-07:00

Najgorsze jest to, że mój skaner się zepsuł. Niewiem jak go uratować.

Konstanty wrócił do domu

2011-04-14T14:17:00.000-07:00

Trochę mu to zajęło, bo musiał się wrócić do pracy, bo zapomniał kluczy. A potem miał przesiadkę na rondzie.

Dobro - Zło

2011-04-13T07:21:00.000-07:00

Projekt postaci na zajęcia z animacji. Temat: postać negatywna i pozytywna. Niby można było się ograniczyć do Czerwonego Kapturka i Wilka...

No i tak, nie jest to ani Kapturek ani Wilk. chociaż suknia w czerwieni. Pierwotnie zamiast mężczyzny miała być druga kobieta. Jednak zmieniłam zdanie. O, tak sobie.

Teraz czeka mnie jeszcze zaprojektowanie scenografii dla tych postaci. Miałam pomysł, żeby stworzyć coś na wzór wnętrza gotyckiego budynku, z wysokim sufitem, kolumnami, witrażami. Ale nie wiem, co stworzyć w kontraście. Ganek? Ogród? Pole ziemniaków?

Ach, dużo jeszcze pracy przede mną.

Coś na aukcję...

2011-03-23T09:32:00.001-07:00

Swego czasu wystawiałam na aukcjach swoje prace, te które były związane z komiksem "Konstnty wraca do domu".

Dziś uznałam, ze może by warto było wystawić te, które zostały stworzone w czasie ostatniej, trzeciej serii komiksu...

A są to:

Roller skates and nurse by ~Nibilondiel on deviant ART

Harbour by ~Nibilondiel on deviant ART

Blind Sister and annoying him by ~Nibilondiel on deviant ART

Welcome by ~Nibilondiel on deviant ART

May by ~Nibilondiel on deviant ART

A nuż ktoś się skusi, ja nic nie tracę.

No dobra, 10 groszy z każdy obrazek na allegro.

Ano

2011-03-16T15:18:00.000-07:00

Nie wstawiłam tego wcześniej

Walentynka tegoroczna, mego wykonania.

Dużo miłości w niej jest.

Stare dobre małżeństwo

2011-03-12T04:00:00.001-08:00

Po bardzo długim czasie, bo ponad roku ( a może i półtora), połączyłam małżonków, którzy dzielą swa pasję do zegarków. Oraz oboje mają wadę wzroku. Artur pierwotnie maił jeszcze posiadać gogle na cylindrze, ale uznałam to za bezsens jeśli już ma jedne (jednego?) wkręcone w czaszkę. Naprawdę. Ludzie widzący tę pracę najpierw nie wiedzieli co to za żyłki, ale po przyjrzeniu się... cóż, bolało, tyle powiem.

Różnice w rysunku widać po takim czasie.

Och, jeszcze dzieci dorobić i będzie nieszczęśliwa rodzina!

Tutaj można obejrzeć Artura Wilka na DA.

Lekarz ostatniego kontaktu

2011-03-03T08:12:00.000-08:00

Jako, iż mój komiks nie wszedł do ósmego Kolektywu, mogę go spokojnie tu pokazać. Dobranoc.

Dziennik pokładowy

2011-02-27T09:47:00.000-08:00

Panie kapitanie!

2011-02-27T04:05:00.001-08:00

Szykuję się do stworzenia kilku projektów postaci ze świata nieco steampunkowego, trochę fantastycznego, może bajkowego. Takie klimaty bardzo mi pasują. Wzięcie najlepszych cech baśni, science fiction i przygody i przyprawienie tego przyprawą zwaną dystansem i przymrużeniem oka. Nie ma nic smaczniejszego dla mnie.
Tylko trzeba uważać, żeby nie stało się to zbyt przerysowane.

Głowa mała, że hoho

2011-02-22T10:58:00.000-08:00

Teraz wyjątkowo nie będzie o Chopin-Gate. Nie. Tę sprawę pozostawmy aż ochłonę, przestanę się śmiać i jednocześnie płakać nad polaczkowością.
Teraz będzie o czymś co już było - o perfidnym niewstawianiu nazwisk autorów i źródeł prac, które nasi "koledzy" ślą na przeróżne portale.
Któryś raz z kolei zobaczyłam, że na facebooku w czyjejś galerii pojawia się jakiś komiks, rysunek satyryczny. Wchodzę w galerię, oczywiście to cudze dzieło opatrzone błyskotliwymi komentarzami paru znajomych. Gdzie autor? Gdzie źródło?
Szukam, brak.
Żarcik jest, a jakże, wszyscy się śmieją, och, jaka ty zabawna jesteś i jakie masz świetne poczucie humoru, że znajdujesz takie perełki.
Tylko może następnym razem podaj skąd to masz? Kto był jednak autorem tego co cię tak rozbawiło?
Oczywiście, upominanie się o takie oczywistości musi się skończyć tylko jednym. I nie jest to podanie linku do źródła.
Bo, moi drodzy, źródłem tego śmiesznego obrazka nie jest joemonster, demotywatory czy jeja.pl.
Jedyną słuszną odpowiedzią jaka można usłyszeć w takiej dyskusji jest:
Jak się nie podoba, to nie oglądaj.
Cóż innego?
Wszystkie tłumaczenia, typu, ze to niemiłe, nie odpowiednie, nie wypada, że autorowi się tego nie robi, nie działają. Wręcz przeciwnie, dostajemy wykład o tym, że jak coś wstawisz do Internetu to żyje to własnym życiem i może się z tym dziać co się chce.
Czyli, jak miasto mi postawi ławkę w parku, żebym mogła sobie osiąść w słoneczny dzień upoważnia mnie do tego, żebym ją sobie do domu wzięła?
Niestety, problem polega na tym, że dalej nasze społeczeństwo nie potrafi zrozumieć wartości czyjegoś tworu. Nie potrafi uszanować autora nawet najzwyklejsza wzmianką o jego nazwisku. To nie jest żadna promocja, to nie jest pokazanie uwielbienia dla rysownika, gdy bez źródła wstawi się jego pracę do galerii na facebooku, by zdobyć "lubię" to od znajomych.
Jednak chyba musi wiele czasu minąć, zanim ktoś zrozumie, że to nie wypada syfić na ławkach w parku.

PS Oczywiście, mimo iż byłam miła, ta znajoma mnie osunęła ze swojego facebooka. Cóż, jak dobrze, że mieszka za ścianą, będę miała dalej z nią kontakt!

Kilka proketów dla Restyle

2011-02-18T10:55:00.000-08:00

Te projekty mojego autorstwa możecie zamówić w sklepie www.restyle.pl. Pierwszym był nadruk z Meduzą, mam do niego sentyment. Jednak najbardziej podoba mi się smok, a potem syrenka. Tak. Tak jest.

To miłe iść w takiej koszulce i usłyszeć od kogoś "ej, świetny nadruk". Bardzo miło.

Strona

2011-02-14T09:37:00.000-08:00

MM2

2011-01-20T13:26:00.000-08:00

Druga część zlecenia z MM

MM

2011-01-19T01:23:00.000-08:00

You're cut off

2011-01-19T01:10:00.000-08:00

Jakiś czas temu naszła mnie ochota na obejrzenie programów reality show spod znaku VH1. Nawet nie zdawałam sobie sprawy z tego, jak tego jest dużo. Spin off od spin offu, program można zrobić ze wszystkiego. Od "szukania prawdziwej miłości" po wychowywanie żółwia.
To co mnie zainteresowało teraz to "You're cut off" - grupa typowych księżniczek, które mają za tatusiów prawników i chirurgów plastycznych zostają pozbawione pieniędzy, zabrano im karty kredytowe i mają się nauczyć zarabiać. Miejscami wygląda to nierealnie wręcz - chodzi tu o zachowanie tych kobiet. Znaczy, może naprawdę istnieją takie kobiety, które się boją dotknąć czegoś co jest warte mniej niż 1000 $?
Śmieszne bardzo, bardzo bawi mnie ich przerażenie, gdy nie mogą wziąć ze sobą swojej torebki LV. A przedmieścia uważają za getto.
Wygląda bardzo przerysowanie... ale po programach w stylu "Moje supersłodkie urodziny" to mnie już nic nie zdziwi, nawet to, że jedna z tych uczestniczek brzydzi się karmić własne dziecko.
Bo ona jest księżniczką. Która na te swoje pieniądze nawet nie zapracowała.
Mam większą tolerancję dla snoba, który zaharowywał się na śmierć, ze zarobić te swoje szesc zer na koncie, niż dla takich darmozjadów.
Ale wiecie co jest najzabawniejsze?
Że te wszystkie "królewny" wyglądają tandetnie i tanio.
Zero klasy, to boli.
Musze coś zrobić, żeby tych programów nie oglądać. Wyprany mózg... ale w sumie jakaś przyjemność.

Ach, to tak w odpoczynku od afery z demotywatorami.... bop wczoraj znowu zobaczyłam dwa podkradzione komiksy na "głównej" - aż ręce mi opadły.
Pewnie moje maile do administracji nic nie zdziałają, ale przynajmniej wiem, ze coś zrobiłam.

Znowu to samo

2011-01-17T05:19:00.000-08:00

Nawet się nie zorientowałam, a czas tak szybko minął, ojej. Czasami chciałoby się wypić tak dużo kawy, żeby czas zatrzymać - w "Futuramie" podobno to działa.

Jednak nie do tego odnosi się tytuł tej notatki. Ponownie spotkałam się z sytuacją, kiedy ktoś popełnił plagiat tylko dlatego, żeby się "dowartościować". I to znowu w tym samym miejscu w internetowych zakątkach.

No czy ci ludzie się nie nauczą w końcu? To już trzeci raz z kolei w tym samym miejscu.
Nie jestem taki fajny naprawdę, to sobie zbuduje alter ego - to jakiś wirus przenoszony droga kropelkową jest, czy co? Jeśli masz problem ze sobą i chcesz się podbudować, to może zacznij budować swoje drugie "ja" w grach RPG albo pisz książki o sobie samym dodając do swej biografii zmyślone sukcesy.

A nie kradnijcie cudzą, ciężką pracę.

Nie dość, że ktoś podszywa się pod obcą osobę (cudze fotografie), kradnie cudze prace (rysunki), to jeszcze jest tak bezczelnie charyzmatyczny i dobry w swych oszustwach, że większość osób mu tak wierzy i daje mu namiastkę władzy pod znakiem moderowania forum. Ależ ten ktoś musiał być pełen satysfakcji, no nie potrafię sobie tego wyobrazić.

Dodatkowo bardzo denerwującą, i jednocześnie bardzo upierdliwą sprawą, jest to co dzieje się na "czołowych serwisach dla fajnych ludzi" czyli Komixxach i Demotywatorach. Ktoś znajdzie fajny obrazek w Internecie , nawet się nie wysili zobaczyć któż to stworzył i dowala do tego "puentę" czy "myśl" godną, naprawdę, Nobla! To jest smutne, kiedy widzi się rysunki i komiksy znajomych bezczelnie wstawione na te strony z wielkim logiem serwisu i cudnym podpisem mądrego gimnazjalisty. Najgorsze jest to, że nie ma się nad tym kontroli, takie sprawy wychodzą przez przypadek, a potem mało kto nawet przeprasza.

Nic nie dają podpisy i znaki wodne. A i jeszcze się usłyszy, że to "promowanie autora pracy".

No ja dziękuję, promocja na Demotywatorach. Czysty szał, panowie i panie! Całujmy ich po rękach.

Potem to autor musi się wysilać na pisanie maili do administratorów, żeby coś z sieci zdjęli. to jest absurdalne, że pokazując coś swojego trzeba tego jednocześnie bronić jak lwica swoich małych bo inaczej się nie da. Z jednej strony chcesz się podzielić, al musisz uważać, żeby ci zamiast palca całej ręki nie wzięli.

Naprawdę, ludzie, którzy nie mają co robić ze swoim wolnym czasem, i ich jedyny talent to przeróbka cudzych prac i wsadzanie ich na portale dla dzieci, które nie umieją angielskiego - powinni się trochę zastanowić, czy ten czas nie mogliby poświecić na coś innego. Np. wolontariat w hospicjum, albo wyjazd z misjonarzami do Afryki.

Człowiek aż się boi cokolwiek wstawiać do sieci, bo mogą ci to zaraz zabrać, jakby to twoje nie było.
Chwila, nikt nie podpisywał umowy "oddaje wszystko co moje gdy to pokaże w sieci" gdy zakładało się Internet w domu.

Tylko najgorsze jest to, ze się tego draństwa nie wyleczy. No nie ma siły.

To wszystko tak w odejściu od afery empikowej.

Sukces po świętach

2010-12-27T05:40:00.000-08:00

Święta, święta i już po. A w ramach poświątecznego prezentu w styczniowym numerze "Sukcesu" mała niespodzianka - artykuł o dziewczynach rysujących komiksy. A tam też mała wzmianka o mnie. Autorka wzięła też pod lupę Adę Buchholc, Berenikę Kołomycką i Olgę Wróbel. Miłej lektury Wam życzę, czy to w domu czy na szybko w Empiku.

Corvidea Doctors II

2010-12-20T05:44:00.000-08:00

Niedługo wrócimy ponownie do brązu, ciepłych kolorów na blogu.
Mimo, iż lubię róż, czasem trzeba go sobie odpuścić.
Zresztą, kobieta zmienną jest. Szczególnie gdy jest szczęśliwa kobietą. Zima, zima za oknem, a tu niespodzianka, wszyscy w około jacyś tacy zadowoleni.

Co nie zmienia faktów, że pomysł na historię o Corvidea doctors raczej wesoły nie jest.

Zawsze mnie interesował ubiór medyków z okresu wielkiej zarazy. Z jednej strony przerażał, z drugiej - nie ma na świecie chyba lepszego stroju tak pasującego do czasu i miejsca. Lekarz, który z definicji ma pomagać przeraża i sprawia, ze chory umiera w majakach od samego widoku. Nie ma niczego lepszego.

PS ma ktoś patent na dobre skanowanie tuszu i ekoliny?

Jakie to jest mało ważne teraz

2010-11-04T10:54:00.000-07:00

STRONA 12

Kadr 1

Widok z góry na ciało Konrada z przestrzeloną klatka piersiową i gardłem

Kadr 2

Zbliżenie na Saszę, może nieco od dołu.

Sasza: Cholera.

Kadr 3

Trochę oddalony kadr widać Sasze nad ciałem

Narracja: Nieważne, czy prowadziłem z nim interes od 3 lat. Nie ważne, że mogłem go nazwać… kolegą..? Jakie, to kurwa, jest teraz nieważne. I tak muszę zrobić to co zawsze.

Kadr 4

Zbliżenie na telefon komórkowy w ręku Saszy

Narracja: Zniszczyć kartę i telefon.

Kadr 5

Zbliżenie na portfel i dokumenty w ręku Saszy

Narracja: Spalić dokumenty, wziąć pieniądze

Kadr 6

Ujęcie z boku, szerszy kadr. Sasza ciągnący ciało po ziemi za nogi.

Narracja: A resztę się jakoś schowa.

Oj tam, oj tam liberalizm

2010-11-02T08:40:00.000-07:00

W tle będą drzewa, których teraz nie ma. No, będa drzewa, mhm.

Historia sztuki

2010-10-25T06:13:00.000-07:00

Bez szkicu, na wykładzie. wszystko boli, sypię się fizycznie.

Rysujemy Roszpunkę

2010-10-16T04:35:00.000-07:00

Akcja rysunkowa zorganizowana przeze mnie i moja koleżankę z DA.

Zasady gry są proste - wszyscy ci, którzy lubia animacje Disneya, baśnie oraz nie mgoą się doczekać nowego filmu "Tangled" - mają teraz okazję zrobić coś wspólnie!
Zabawa polega na tym, aby narysować postać Roszpunki (nowa księżniczka Disneya, bohaterka baśni pod tym samym tytułem) na... huśtawce!
Prace trzeba wykonać do 24 listopada tego roku - dnia premiery filmu.
Potem wszystkie prace zostaną pokazana na specjalnym blogu!

Strona na DA z informacjami

Strona na Facebooku

Blog

ZAPRASZAMY

PS: prace prosze wysyłać na maila : drawing.rapunzel@gmail.com

Komiks kobiecy

2010-10-10T08:35:00.000-07:00

Drodzy państwo.

Dziś jest dzień niezwykły. I to nie tylko dla tego, iż mamy specyficzną datę na telefonach komórkowych. Dzisiaj światło dzienne ujrzał mój projekt o nazwie "KOMIKS KOBIECY". Cóż można tam zobaczyć? Czego się spodziewać?

W sumie to wszystkiego co moje.

Logo, czy jak kto to nazwie, nagłówek - w fazie przygotowań. Jednak zastanawiam się, czy nie pozostawić tej lekkości Dove...

Znajdź kilka szczegółów

2010-10-07T03:33:00.000-07:00

Pracuje nad komiksem kobiecym. Będzie wszystko to, co kochają laski - seksizm, pieniądze, broń, krew i spoceni mężczyźni.

Granda!

2010-10-05T10:29:00.001-07:00

1, 2, 3, 4, 5. Raz, dwa, trzy, cztery, pięć!

Moje życie staje na głowie, mam mętlik w głowie, nie wiem gdzie iść. Zajme się pracą, przestanę myśleć o emocjach.

Testarossa

2010-09-30T04:11:00.000-07:00

Czyżbyśmy byli pokoleniem, które ma za dużo, za bardzo ale i tak ciągle narzeka? I spłaca dług przez wieczna pępowinę.

Jailbreak

2010-09-29T11:12:00.000-07:00

Zginę marnie w samotności.

Listen to that dance music!

2010-09-29T03:36:00.000-07:00

Na pudelku coraz więcej newsów, ale i tak najzabawniejsze są dyskusje na stronie pudelka na facebooku. Te nic nieznaczące, mało istotne wypowiedzi małych ludzi, którzy nagle są specjalistami od wszystkiego. Nie żebym miała coś przeciwko, czasami tez lubię takiego kogoś poudawać. Ale to takie zabawne, kiedy główna wiadomość schodzi na dalszy plan, przez to, że nagle jakaś dziewczyna z fotką z dziubkiem zaczyna używać denerwującego "???" lub "...............................................".

I potem jeden na drugiego bluzga, używając ślicznego zakończenia zdania "hmmmmmmmmmmmm????". Czy to nie urocze?

A potem przychodza ci, którzy udają, ze są obok tego, piszą, ze "mają to w dupie". Odpowiada im ktoś "to po co tu piszesz". Ale te schematy są zabawne. I wszyscy myślą, że są wyjątkowi.

Ale z drugiej strony, od tego jest Internet! I czuję sympatie do tych ludzi, lubię się z nimi pobawić. Lubię pudelka. Al denerwują mnie te wielokropki!

Zastanawiam się jak nałożyć kolor na ten nowy rysunek. I czy dac jakieś tło - mam problem z tłem, pomocy, ratunku. Albo rozstawie puste, niech poudaje conceptarta. Może być?

No sex for Ben

2010-09-26T09:53:00.000-07:00

So drama, so much drama.

So there is no sex for Ben.

Aha.

Lubię rysować broń. Ale nie jestem w tym wyćwiczona i zajmuje mi to dużo czasu. No ale mam wielką frajdę wtedy.

Jestem mistrzynią w ukrywaniu nóg, których nie umiem narysować.

Ten pan sie pojawił w kolektywie nr 5 "Gra". Ale teraz go ulepszyłam, hohoho.

Za linią wroga

2010-09-20T05:51:00.000-07:00

Nie dalej jak wczoraj pisała o plagiatach i fałszach jakimi nas karmią, tylko pozornie, niewinne dzieci w Internecie. I też wczoraj znowu (ZNOWU) wzięłam udział w dyskusji na temat prac prezentowanych publicznie w różnych serwisach netowych. To się nie skończy...

Sprawa wygląda tak: 22-letnia, młoda, zdrowa dziewczyna, stwarza swoje alterego w postaci jakiegoś demona, mrocznego elfa, diablicy, czy innego dziwnego stwora. Do tego stwarza jej gamę znajomych, jej podbnych golemów. Tworzy komiksy z tymi bohaterami. Komiksy, które opierają się na gimnazjalnych żartach o seksie. Kto miał 13/14 lat zrozumie jaki musi czuć teraz wstyd wspominając te niezwykle hohoho, hihih, śmieszne żarty o, brzydko powiem, ruchaniu.

Żaden z tego dobry komiks erotyczny, żadne dobre porno, ani wciągająca historia, która manewruje na płaszczyźnie szeroko pojętej seksualnosci człowieka. Nie. Po prostu głupie chichoty, no bo, ha ha, bohater założył stringi i jego siostra ma na niego ochotę.

Dodajmy do tego, że to jest KIEPSKO narysowane. Jak na osobę, która ma 22 lata i rysowaniem zajmuje sie od ok. 5, 6 lat (wiem, bo obserwuję ją od początku mojego bycia na DA) jest to coś strasznego. Niechlujne, bez stylu, no co ja będę mówić - dziewczyna nie ma talentu.

Ale nie o to chodzi - bo gdyby sobie to było gdzieś z boczku do szufladki, to by tak w oczy nie kuło. Ale tu sytuacja jest taka: autorka nie dość, że daje to do swojej galerii na Deviantarcie, to jeszcze ma komiks internetowy. Oczywiście, czytają go tylko jej znajomi i ją napędzają.

Czyli śmeichy chichy jak na korytarzu podczas przerwy w szkole.

Jasne, ja też robiłam komiksy i historyjki adresowane tylko dla moich znajomych, które tylko ich bawiły - ale nie dawałam ich pod publiczna ocenę. Bo umieszczając coś na serwisie mającym być tak zwanym porfolio automatycznie wyrażasz zgodę na to, aby ktoś obcy ocenił twoją twórczość, twoją kreatywność i zdolności. I niektórzy tego w ogóle nie rozumieją.

Nie napisze nic nowego mówiąc jak niektórzy reagują na jakąkolwiek krytykę.

To loteria. Jedni zaakceptują to co powiesz, przyjmą to z honorem, inni będą z tobą dyskutować - kulturalnie lub nie. Bedą też ci co cię zignorują i ci co wpadną w histerię.

Nigdy nie wiesz na kogo trafisz. A jak już trafisz na tego, co jest tak zapatrzony w to co robi, że nie chce cię słuchać, co wtedy?

Napiszesz: "Moim zdaniem..." to w odpowiedzi usłyszysz: "To tylko twoje zdanie!"

Na wypowiedź "Nie podoba mi się..." dostaniesz smaczne "Jak ci się nie podoba to nie oglądaj!"

A dy chcesz sprzedać konkretne "W tym rysunku nie pasuje mi to i to" to przeczytasz: "Taki mam styl i już."

Panie, o panie, co wtedy robić? Dać sobie siana w ogóle z komentowaniem? Bez sensu, przecież będąc użytkownikiem Deviantarta mam święte prawo wypowiadania się o pracach innych. Komentować tylko te dobre prace? Ile razy można pisać to samo? Że wspaniałe i bardzo mi się podoba?

Pisać tylko tym, którzy przyjmują dobrze krytykę? Jasne, znam takich, ale żeby na nich trafić, musiałam przejść gehennę z osobami robiącymi histerię.

I nie były to nastolatki i małe dziewczynki, to byli dorośli ludzie.

"Dorośli" ludzie, przepraszam bardzo...

Loca, Loca, Loca!

2010-09-19T06:24:00.000-07:00

Na jednym z forów internetowych, na którym się udzielam (głównie z sentymentu) jest niezwykle interesujący dział z twórczością użytkowników. Oczywistością jest, iż tam spedzam czas, gdy już pokłócę się z resztą w offtopie. Pooglądam całkiem fajne pracki utalentowanych ludzi, zjadę jakieś bazgroły. Ale flame wars też są i to jak się zaczną, to na poważnie.

Ostatnio miał miejsce dosyć przykry incydent. Pewna młoda osóbka zamieściła przerobione w photohopie fotografie - miały one imitować rysunki. Mimo, iż wszyscy uznali, że wciska nam kit, ta dalej szła w zaparte. Że to nie fotka z filtrem, to jej rysunki robione ołówkiem i ona nam to udowodni! Zaraz po tym jak się skończy u niej remont w domu i jak tylko znajdzie te prace, to nam da fotki tych rysunków na jej biurku!

Jak śmiemy ją posądzac o kłamstwo! Wszak ona jest tak utalentowana, że ma swoją wystawę w Puławach w Domu Chemika. Nawet podała dokładną datę i godziny otwarcia. Aż z ciekawości sprawdziłam - w rozpisce Domu Chemika w tym czasie nie ma żadnej wystawy. W odpowiedzi dostałam komentarz : "bo to nie wystawa to wernisaż! I jeszcze mam wystawę w Lublinie i Wrocławiu!"

To było oczywiste, że dziewczyna ściemniała, aż pryzkro. Może ktoś się zastanawia, czemu w ogóle się angażuję w takie sprawy i wysilam się w przeszukiwanie spisu wystaw w Polsce. Prosta odpowiedź: taka tania, przyjemna rozrywka, zmieszać z błotem kogoś, komu się to należy.

Tez jest drugi powód. Na tym samym forum, dosyć długi czas temu (rok temu?) pewna użytkowniczka otworzyła swój temat ze swoimi pracami - świetne, piękne projekty budynków, samochodów, mebli. Każdy był zachwycony, naprawdę. Prace były utrzymane w tym samym stylu, na tym samym poziomie co zawsze, pokazywała je regularnie. Każdy jej wierzył. Do czasu, ha ha.

Taki perfidny plagiat. Laska cały czas z nami pogrywała, prezentowała nie swoje prace, spijała śmietankę, pływała w pochwałach. Daliśmy się nabrać, w dodatku, przez tak długi czas udawało jej się z nas robic idiotów. Nic nie wskazywało na to, że to nie jej prace. Zawsze mówiła rzeczowo o tym co robi, z pasją, tak jej wierzyliśmy - zresztą to internet. Z oczu kłamstwa nie wyczytasz.

Jak wpadła?

Pokazując o jedną fotkę swojej osoby za dużo. jak się okazało, to nawet nie była jej twarz, tylko jakiejś miss traktorów czy coś. Pech chciał, że ktoś poznał tę dziewczynę ze zdjęć i poszło. Okazało się jakie kłamstwa nam sprzedała. To jak wygląda, kim jest i co robi.

Pytana czemu, odpowiadała, ze chciała się dowartościować, bo w życiu jest nikim. W sumie, nie mam pojęcia czy jej wierzyć. Chyba nawet nie chcę uwierzyć w taką historyjkę, chociaz na pewno tacy ludzie są.

Tak mnie to zastanawia, dlaczego ludzie myślą, ze przypisując sobie jakiś talent będa uznawani w towarzystwie? Nawet tym mało znaczacym, internetowym? Może nie zromumiem, bo ja sobie nigdy nic nie przypisałam.

Ach ten brak szczerości!

Ale pozostawmy to za sobą.

Dziś podziele się z Wami też rysunkiem, nie tylko moim marudzeniem.

Green Fairy

2010-09-17T08:21:00.000-07:00

A tak się bawimy w projektowanie strojów dla postaci.

Sandpaper kisses 2

2010-09-13T06:46:00.001-07:00

Sandpaper kisses

2010-09-11T10:58:00.000-07:00

Dziś bedzie króciótko.

Mercy, tytułowa wampirzyca z nadchodzacego komiksu. Ktoś skomentował moją okładkę słowami, iż przypomina Polę Negri. Dlatego też dziś narysowałam jej portret inspirowany zdjęciami tej niezwykle eterycznej aktorki. Oczywiście, nie zmieniając nic w charakterze samej Mercy. Dalej wygląda jak niezadowolona z niczego suka.

Mercy

2010-09-10T05:07:00.000-07:00

Garść informacji, które mogą Was zainteresować. A na pewno będzie mi łatwiej dawać link do tej notatki, niż 30 osobom odpowiadac na te same pytania.

"Mercy", czyli wampiry w nieco steampunkowym świecie lat 20/30, zostało napisane przez Steve'a Ahlquista, rysunki, concept arty, projekty postaci i otoczenia wykonuję ja. Jednak także mam wpływ na konstrukcję charakterów i osobowości postaci. Więc jakby nie było, nie ograniczam się do "przerysowywani" tekstu na kadry. To duży plus dla mnie, gdyż ja jestem cholerną indywidualistka i niestety czasami współpraca może mnie męczyć. Lecz tutaj wszystko układa się bardzo dobrze. Mam pewną swobodę.

Historia jest prosta - młoda kobieta o imieniu Mercy jest wampirzycą, która chce wtopić sie w tłum, nie wychodzić z cienia, żyć w spokoju (o ile się da tak życ będąc wampirem). Nie ma zamiaru rzucać sie w oczy, woli stac z boku - wszystko po to by jej nie spalili na stosie. Jednak jej plan się rypnał, gdy spotyka pewna Sarę, która raczej nie ma zamiaru siedzieć cicho.

Pierwszy zeszyt został już ukończony i na 99% będzie wydany przez SLG Publishing (http://www.slgcomic.com/). Okładkę pierwszego numeru możecie zobaczyć powyżej. Pierwsza historia to praktycznie wprowadzenie, drugi zeszyt nad którym aktualnie pracuje rozwija większa akcję i wprowadza nas w faktyczną fabułę i przedstawia istotne postaci. Jednak sądzę że no. 1 nie jest tylko nudnym prologiem.

Zeszytów ma być 4. Jeżeli się spodobaja i przyjmą, będzie więcej. Na pewno zbiór tych 4 części bedzie wydane potem w jednym komiksie, z ładniejsza okładeczką i innymi bajerami. Cóż, wszystko przed nami.

Prawdopodobnie akcja promocyjna komiksu będzie miała miejsce w sieci sklepów Hot Topic (http://www.hottopic.com/), oczywiście przy dobrych wiatrach. Target? No cóż, nasze wampiry raczej sie nie świecą w słońcu i chętnie zjadają małe dzieci. Chociaż nie ukrywam, ze tematyka wampirów to coś co na pewno w małym procencie w dzisiejszych czasach się przyjmie w miare dobrze.

Na amym początku byłam sceptycznie nastawiona do tego, aby rysowac coś o wampirach. Ale fakt, iż będa to wampiry brutalne, nie cackające się z Bellami - to mnie w pewniem sposób przekonało. Plus fakt, iż mogłam skonstruowac ciekawe (tak mi się wydaje) postaci. Bardzo polubiłam małżeństwo Sary i Christiana Gespenst, w których stworzenie włożyłam chyba najwięcej serducha.I mam wielką nadzieję, ze Wam tez przypadną do gustu... jak cały komiks.

Zdaję sobie sprawę z tego, ze ta historia jest czysto rozrywkowa, jak muzyka pop, sama nie oczekuję od niej "och ach, kamienia milowego" w komiksach - ale przywiązałam się już do tego projektu.

Takie moje kolejne dziecko : )

Corvidea Doctors I

2010-09-03T03:38:00.000-07:00

Pewne pomysły w naszych głowach dojrzewają bardzo długo. Niekiedy kilka lat. Po co?

Chyba po to, aby autor sam się upewnił, czy na pewno chce brać na swe barki dany projekt, czy podoła tej idei, która tak kiełkuje. Czasami po prostu czeka na odpowiedni moment, w którym uzna, ze jego umiejętności są wystarczające by podołać.

Bywa też, że trzeba wszystko powoli dopracować, chcąc zbudować duże uniwersum.

Corvidea Doctors, Stowarzyszenie, które niekoniecznie myśli o pacjentach, bardziej dba o wiedzę swych członków.

I chociaż to steampunk to ich stroje inspirowane są ubiorem ochronnym lekarzy z okresów plagi dżumy. Dlaczego? Może z bardzo ważnego powodu – maska w kształcie dzioba raczej nie jest przyjaznym widokiem dla majaczącego w gorączce.

Zapach ziół, opium, szczypce, nożyce i skalpele.

Nie choruj.

Kapitanie, toniemy?

2010-09-01T13:48:00.000-07:00

Nie, wydaje Ci się. Tak naprawdę płyniemy w bardzo dobrym kierunku i mamy się dobrze.

Dziewczyna rysuje

2010-08-12T14:24:00.000-07:00

Miałam sobie darować i na swoim blogu nie rozpisywać się na temat bardzo hucznej dyskusji na temat tzw. komiksu kobiecego. Wszak wszelkie dysputy miały swoje miejsce tam gdzie powinny – w komentarzach na stronie Comix Grrlz. Jednak, gdy prowadząca ten serwis zamknęła możliwość dodawania komentarzy pod notatką o blogu „Dziewczyny rysują” (http://www.comixgrrrlz.pl/2010/08/10/dziewczyny-rysuja/#comments) doszło do mnie, jak mało argumentów ma tu strona przeciwna. Nie ma gorszego ruchu niż powiedzenia „koniec dyskusji” czy „nie chce mi się gadać”. A to właśnie zrobiła szanowna Sylwia. Zamiast odpowiedzieć na pytania, rozwiać wątpliwości, wysunąć argumenty - zamknęła dyskusję. Nie żeby nad tym płakać trzy dni, czy wielce się oburzać. Po prostu Sylwia zamknęła mi możliwość kontry. A sama sprowokowała.

Od samego początku pojawienia się idei „komiksu kobiecego” byłam jej przeciwna (idei, nie Sylwii). Nie lubię szufladkowania, a tym bardziej gdy jest ono bardzo niedoprecyzowane. Od początku było mnóstwo wątpliwości dotyczących samej definicji zjawiska komiksu kobiecego – po co, dlaczego i kogo się tyczy. Po wielu bitwach i bojach dociekaliśmy się dosyć dziwnej definicji, w dodatku opartej na, bodajże, jednym artykule. A o ile dobrze pamiętam z moich zajeć na studiach, trzeba posiadać wielkie zaplecze naukowe i wiele pozycji w literaturze na których można się oprzeć by stworzyć definicję. Albo przynajmniej przeprowadzić konkretne badania.

Czy przeprowadzono badania? Kto odpowiada za tę definicję? Katedra literaturoznawstwa? Może wydział filologii? Karol Marks?

Nie o to jednak się rozchodzi. Już nawet sama definicja komiksu kobiecego mnie nie obchodzi – niech będzie. Niech istnieje. W tej notce chce odnieść się do osobistych zarzutów w moją stronę, które wysunęła Sylwia.

Pierwszy z nich – że jestem antykobieca. Cóż, wygląda na to, iż jeżeli jestem heteroseksualną kobietą, dla której płeć w sztuce nie ma znaczenia i jeżeli mam zastrzeżenia dotyczące teorii „komiksu kobiecego” to znaczy, że jestem przeciwko kobietom. Czyli samej sobie. Jak to możliwe?

Lubię mężczyzn. Naprawdę, czasami lepiej się z nimi dogaduję. Ale to tylko dlatego, ze nadmiar estrogenu może czasami źle wpłynąć na psychikę. To, że mam kolegów, kumpli i przyjaciół nie znaczy, ze jestem bojowo nastawiona przeciwko kobietom. Mam przecież też koleżanki, kumpelki i przyjaciółki. Naprawdę, jeżeli kogoś lubię i się z nim dogaduje to mnie nie obchodzi czy ma penisa czy waginę.

Dodatkowo zostało powiedziane, iż jestem kobietą mówiącą i robiącą wszystko żeby przypodobać się facetom. W którym momencie? Czy to, że się nie zgodzę z tym, co mówi inna kobieta sprawi, że automatycznie będę postrzegana jako ktoś kto chce się przypodobać płci przeciwnej? Czy to znaczy, że WSZYSCY mężczyźni są przeciwko idei komiksu kobiecego? Na pewno są tacy, którym taka idea pasuje. Czyli nie zgadzając się z nią nie zgadzam się także z ich zdaniem?

Taki sposób myślenia jest… seksistowski. Czemu? Gdyż z góry zakłada, że wszyscy mężczyźni są przeciwko feministkom, tym, które działają na rzecz „komiksu kobiecego” itd., itd.

Czy nie jest to przypisywanie jakiejś cechy ze względu na płeć?

Kolejna bardzo istotna sprawa – zostało powiedziane (napisane), że kobiety, które są przeciwko idei komiksu kobiecego (zresztą brzmi to jakbyśmy z widłami szły!) coś sobie nadrabiały. Że mamy problem ze swoja twórczością.

Otóż – ja nie mam. Tworzę to co chcę. Z kim chcę. Kiedy chcę. Jestem zadowolona z tego, że to ja decyduje o tym co robie. I jestem zadowolona z tego co osiągnęłam. Ze wszystkim moich publikacji, z tego, co umieściłam w Internecie i tego, co wydam w przyszłości. To, że nie tworzę komiksu o lesbijkach, komiksu offowego (czy jak to tam nazwać) czy o tej cholernej menstruacji, nie znaczy, że mam problem ze swoją twórczością. To, że robię rzeczy mainstreamowe, nie do końca podchodzące pod to, co jest np. pokazywane na wspomnianym blogu „Dziewczyny rysują”, nie znaczy, że mam problem.

Co usłyszałam w odpowiedzi?

„Kilka komentarzy już tu napisałaś i świadczą one o czymś zupełnie przeciwnym. Do frustracji doprowadza cię fakt robienia komiksów o menstruacji, lesbach, promowanie prac awangardowych czy offowych. No i jest jeszcze komiks kobiecy, tak bardzo bolesna dla ciebie sprawa. Wow, no popatrz, jakoś ani razu twoje nazwisko nie pojawiło się w materiałach na stronie CG (która przecież słynie z komiksu kobiecego). Chandryczysz dla zasady.”

Nie, nie doprowadza mnie do frustracji fakt istnienia takowych komiksów. Doprowadza mnie do szału sytuacja, gdzie bardzo kiepskie rzeczy, rysunki czy komiksy, są publikowane i opisywane jako komiks kobiecy a potem wrzucanie do tego samego worka wszystkie kobiety tworzące komiksy. Ja nie chcę, aby ktoś słysząc „komiks kobiecy” miał przed oczami kiepskiej jakości wypociny marrnych rysowniczek/scenarzystek, gdy cała reszta kobiet daje z siebie wszystko aby wykonać solidną robotę.

To, że jesteś kobietą i robisz komiks nie znaczy od razu, że zasługujesz na uwagę. Zrób coś dobrego, to możesz się ubiegać o jakieś laury.

To, że moje nazwisko nie pojawiło się na stronie CG nie jest dla mnie żadną ujmą. Moje nazwisko pojawiło się na wielu innych, ważniejszych dla mnie serwisach i to nie dzięki temu, że mam waginę. Tylko dzięki mojej ciężkiej pracy.

Ja nie usprawiedliwiam swoich porażek dyskryminacją. Ja nie odważę się pokazać czegoś nędznego w komiksie tylko dlatego, że to „komiks kobiecy” i mam waginę.

Ja po prostu biorę się do roboty i pracuje na swój sukces, jak każdy człowiek, nie ważne czy to mężczyzna czy kobieta.

Kilka tajnych concept artów do tajnego projektu

2010-06-23T11:48:00.000-07:00

KW, ciasteczka, rysunki, rysuneczki

2010-04-26T04:17:00.000-07:00

No to się wkopałam z tymi ciastkami. Myśląc, iż będzie ludziom miło, uznałam że warto upiec dwie blachy piegusek na Komiksową Warszawę (24-25 kwietnia). Oczywiście, było miło, ludziom smakowało, niektórym to trzeba było zamykać przed nosem pudełko, żeby dla reszty starczyło. Był spór o ostatnie ciasto, a te dostał niczego się niespodziewający kmh (Motyw Drogi).

Ale o co chodzi z tym wkopanim się - teraz na KAŻDY festiwal, zlot, konwent będe musiała piec. Lubię piec, ale ta preeesjaaaa otoooczenia.

Ale Was lubię, moi drodzy. Więc na BFK dostaniecie ciasteczka. Tylko muszę się zastanowić jakie.

Festiwal bardzo mi się podobał, ciekawe panele, było z czego wybierać. Towarzystko wyborne, żadnych zgrytów. Tak jak powinno być.
A propo towarzystwa. Dostałam bardzo miłe rysuneczki. Śliczny portret mej skromnej osoby w wykonaniu Spellcastera. Nawiązanie do Team Fortress 2 i mojego snajpienia oraz ciasteczek. Spell - bardzo mi było miło, że tak ci moje ciasteczka smakowały.

Kolejny prezencik jest od Brzoza, który teraz umiłował sobie rysowanie królów polskich. Ja jednak zamiast Mieszka dostałam goblina w cylindrze i wąsach. Czyli to co lubię. 100% gentlemana w gentlenie. O ile Gobliny moga być uznane za gentlemanów.

No i na koniec wspomnę o rysunku, do którego będe mieć największy sentyment, a mowa tu o malutkim arcydziele Canty'ego, który narysował mi Yojimbo. Canty, tak jak ja, kocha ten film i tego, chyba najfajniejszego na świecie, samuraja. Zanim dostałam ostateczną wersję, Canty narysował jeszcze dwie, z których nie był do końca zadowolony... to takie miłe, ze ktoś się tak stara żeby Yojimbo wyszedł jak najlepiej : D Pamiętaj Canty - ja Cię przypilnuję, zebys narysował komiks z samurajami. Bedę twoją najwierniejsza fanką.

Droga powrotna do Katowic szybko mi zleciała. Żeby się nie nduzić coś porysowałam. To dziwne, na festiwalu nie chce mi się nigdy rysować, za to w pociągu - jak najbardziej. Może dlatego, że na konwencie więcej się dzieje niż w takim przedziale i moge się skupić.

Jako, iż planuję zrobić komiks do najnowszego Kolektywu, którego tematem przewodnim jest "7" obmyśliłam już fabułę. Mogę tylko powiedzieć, ze to będzie steampunk, dokładnie wierd west. I będzie można zobaczyć w nim rewolwerowca z mechaniczną ręką, który już gościł na jednym z moich rysunków. Teraz poprawiłam mu protezę, pewnie jeszcze ją pozmieniam.

Pozdrowienia dla wszystkich, których spotkałam na KW. Nawet jeżeli rozmawialiśmy tylko moment, to było bardzo miło. Cieszę się, że spotkałam osoby, których jeszcze nie widziałam a bardzo chciałam poznać.

Do zobaczenia na BFK.

Po długiej przerwie, plus cylindry

2010-03-05T05:27:00.000-08:00

Tak bywa, że nadmiar roboty tak przytłacza, że się o własnym blogu zapomina. Bywa, bywa, ale tłumaczyć się nie będę.
Tak jak już wspominałam wcześniej, jestem zaangażowana w projekt komiksowy "Mercy". Jak prace idą? Cóż, męczące to zajęcie, czasami mam już ochotę to rzucić w cholerę, ale staram się. Jest dobrze, mam nadzieję, ze będzie jeszcze lepiej. Współpraca ze scenarzystą układa się bardzo dobrze, to chyba najważniejsze. Lubię ajk mam coś do powiedzenia, a nie jak dostaję z góry scenariusz, który muszę zrealizować w 100% dokładnie tak jak jest napisane. Tutaj mam ten komfort, ze to ja decyduję, od rozkładu kadrów, po charaktery postaci.

Za dużo teraz powiedzieć nie mogę, więcej w kwietniu.

Teraz coś innego - w chwilach przerwy (które pojawiają się rzadko) bazgrał sobie coś tam, oczywiście związane z cylindrami, wąsami i fajkami. Jak wiadomo prawdziwy mężczyzna powinien chodzić we fraku, mieć cylinder, palić fajkę i zakręcać sobie wąsy.

W życiu prywatnym - fajnie, fajnie.

Stare nowości

2009-12-06T03:57:00.001-08:00

Jakoś nie potrafiłam zabrać się za napisanie notki o tym, ze w końcu uporałam się z pracą "Rewolwerowiec". Robię to teraz. Obok możecie zobaczyć moje wspaniale nałożone kolorki, dodam też link do DeviantArt, żeby sobie nabić wejścia na stronę. Jednak muszę popracować nad wykończeniem... Ale to może za jakiś czas, albo przy następnym rysunku. Jakoś natłok zajęć nie pozwala mi na poprawki, nawet te malutkie.
Plus w ramach relaksu przed podjęciem się ważniejszych spraw niż bazgrolenie byle czego, skrobnęłam niezobowiązujący rysunek. Nie wiem, miałam ochotę na narysowanie czegoś uroczego. Chyba mi wyszło, bo to jeden z niewielu rysunków wykonanych przeze mnie, na które mogę patrzeć dłużej niż 3 minuty. Co nie zmienia faktu, ze i tak nie jestem z niego do końca zadowolona.
Teraz z ważniejszych rzeczy: jakiś czas mogę być bardzo nieuchwytna na gadu, skypie, mailu. To wiąże się ze zbyt dużym natłokiem wszelakich intelektualnych obowiązków. Moi wykładowcy chyba raczać sobie jaja robić, myśląc, że wykonam na czas wszystkie zadane projekty, mając na głowie pracę licencjacką. HaHa, świetny dowcip, profesorze M. "Ja wam się pochwalę" S. Dodatkowo ciągle pracuję nad projektem "Mercy", które pierwszy rozdział muszę narysować do stycznia/ewentualnie pocątku lutego. Więc tylko podwinąć rękawy i jazda. Niedługo chyba założę osobny blog dla tej serii, by tam zamieszczać moje concept arty, szkice i wszystkie inne prace. Ale to muszę jeszcze ustalić ze scenarzystą.
Jakby ktoś pytał, kto pisze scenariusz - Steve Ahlquist, mozecie sobie go "wygoogla", żeby mi nie zarzucać, że mam jakieś urojenia, że tak naprawdę to wielka bujda z tym komiksem. Wcale nie!
Zobaczycie, oj tak, tak.
Macie się cieszyć ze mną, a nie wciąż sceptyczne nastawienie do moich malutkich osiągnięć...

Wesołego Mikołaja, dzieci! : D

Detale

2009-11-22T03:44:00.000-08:00

Wreszcie skończyłam ten przeklęty kontur. A i tak nie jestem zadowolona. Mam wątpliwości, czy na ścianie, za kolesiem w beczce, nie dorysować okna. I czy czegoś nie poprawić w kobiecie. Tak jakby mi w niej coś nie gra. Z mechanicznej ręki jako tako jestem zadowolona, w tle nie będę dawać zbyt wielu szczegółów tak, żeby mechanizm się nie zlewał i nie zatracił. Przecież to o tę rękę tu chodzi!

Siedzę sobie tak teraz, słuchając OST-a z Tomb Raidera (kilku, nie konkretnego) i mam wielką ochotę narysować Larę w jakiejś dżungli... jaskini... ale to musi poczekać. Przede mną zrobienie referatu i parę innych spraw. I mechaniczny raptor.

Wspominałam już, że pracuję nad mechanicznym raptorem? Nie? No to pokaże szkic kiedyś tam. Jak mi przyjdzie ochota na skanowanie.

Helena Wiktoria

2009-11-20T08:37:00.000-08:00

Wypadałoby coś wreszcie napisać. Może na sam początek to, ze skończyłam kolejną pracę. Oraz że siedzę nad następną. I następną. I następną.

Tyle się tego nazbierało, że nie wiem kiedy to wszystko skończę. Do tego przyszedł jeden pełnometrażowy projekt do USA, nad którym muszę przysiedzieć bo to moja wielka szansa. I bardzo by mi było miło, gdybyście trzymali za mnie kciuki : ) Jak nazbieram dużo szkiców koncepcyjnych to je tutaj zamieszczę.

Na horyzoncie praca licencjacka. "Postaci z gier wideo jako ikony i symbole kultury graczy". I jeszcze nic nie napisane, prócz tytułu. Coś czuję, ze będę mało sypiała do czerwca... Trochę chyba z własnej winy.

Na razie skupiam się na tym co tu i teraz. Oby mi to tylko na dobre wyszło.

Doktor Wilk

2009-10-28T13:41:00.000-07:00

Wreszcie skończyłam pracę, nad którą siedziałam łohohoh i jeszcze dłużej. Myślałam, ze porzucę ją w połowie drogi do finiszu, bo miałam w głowie inne, lepsze pomysły... Ale się wzięłam w garść i skończyłam.

Oto wynik tej mojej walki.

Nie wyszło tak, jakbym chciała. Nigdy nie wychodzi. Miało być więcej, miało być bardziej steampunk. Może jednak potraktuję tę pracę jako pewien eksperyment. Taki przedsmak. W głowie mam inne, barwniejsze koncepty, także z tymi bohaterami. Muszę jednak się spiąć i wykonać je szybko, złapałam się na tym, że rozwlekam w czasie rysowanie. A to źle. Kiedyś robiłam to szybciej, sprawniej. Tak czy inaczej, możecie się spodziewać więcej i bardziej niż zwykle.

Smacznego.

I po MFKiG

2009-10-05T12:32:00.000-07:00

Było miło, mogło być lepiej, ale i tak nie mam co narzekać. Przynajmniej mogłam wypróbować Wacomy i zdecydować się na zakup nowego tabletu. Co do komiksów - to ja nigdy nie mam na nie kasy, to jest bardzo smutne.

Niestety, podróż pociągiem tak mnie wykończyła w sobotę, że nie byłam w stanie wytrzymać nocy z soboty na niedzielę i rpzez to zasnełam o 11. I ominęło mnie pidżama party na korytarzu w ŁDK. No cóż, będę musiała to jakoś nadrobić, kiedyś. Może w końcu coś się tu, na Śląsku zacznie z komiksami dziać i komiksowa społecznosć wpadnie do mnie?

Ale nie do mieszkania, nie zmieścicie się.

Dodaję dwie duże prace, szkice, które dokończę, mam nadzieję, na nowym tablecie. Oczywiście steampunk.

Bardzo zły humor

2009-09-19T02:42:00.000-07:00

Zepsuty tablet, problemy z komputerem (na szczeście już nieaktualne) i problemy z uczelnią i egzaminami. Nawet nie chce mi się juz narzekać.

Dwa nowe rysunki, na A3, mam nadzieję, że zdołam robić kontura i nałożyć kolor. Już planuję następny szkic, a nie mama nawet jak skończyć tych.

Łowca nagród - gotowe

2009-08-17T12:55:00.000-07:00

Wreszcie koniec - tu lepsza jakosć na DA.

Przez jakis czas będe poza zasięgiem internetowym. Najpierw komputer do serwisu, poem wyjazd do Zakopanego. Ale mam nadizeję, ze przed końcem wakacji skończę jeszcze jeden rysunek. Na pewno wrzucę tu szkice.

Leniwa sobota

2009-08-15T04:09:00.000-07:00

Czuję sie jakby była leniwa niedziela a tu dopiero sobota. Cóż, i tak mam wrażenie, ze czas za szybko leci. To niedobrze. Bardzo niedobrze. Wszystko w pośpiechu, na ostatnia chwilę, w stresie. Mimo iż mam wakacje.

W przyszłym tygodniu wyjazd do Zakopanego a wcale nie czuję ulgi. Zobaczymy jak mi minie, czy na chwilkę zapomnę o małych kłopotach. I wrześniu, który zepsuł moje plany i plany innych osób. Bywa.

Wczoraj dla relaksu machnęłam cos w photoshopie. Moją stara postać, którą stworzyłam razem z J.T. dawno temu. Pani Bosman, joł hoł. Przypomniała mi jak bardzo lubię pirackie klimaty i dlatego ostatnio na marginesach moich wszelakich notatek pojawia sie jej facjata. I reszty załogi. I butelka rumu! Pewnie wykorzystam ją jako postać do rysowanej gry przygodowej, która mam zamiar robić na TO WSPANIAŁE FORUM! : D

Jak tylko skończę rysunek z łowca nagród z Weird West to zabiorę się za coś z Panią Bosman.

Nic nowego

2009-08-05T03:45:00.000-07:00

Od tygodnia siedzę we Wrocławiu, i szczerze powiem, nie chcę mi się nic. Bo jest za fajnie. Nie ma to jak spędzać czas na graniu na cudzym Xboxie. Ale też korzystam ze wspaniałego tabletu LCD Wacoma od J.T. Cudo. CUDO to jest ja wam powiadam. Świetnie się na nim pracuje. Dzięki niemu nałożyłam kolor na ostatnio stworzony kontur.

Mimo, iż w miarę szybko mi poszło, raczej nie skończę tej pracy przed powrotem do Katowic. Właśnie mi się przypomniało, że mam zrobić pasek na Bitwy komiksowe

Detale

2009-07-28T09:52:00.000-07:00

Proszę nie pytać czy mi się chce. Wciąż mam poczucie, że za mało szczegółowa praca. Teraz mnie kolor czeka. Wpadł ktos na pomysł co ma byc w tle poprzedniej pracy, w poście niżej? Nie? Wiedziałam!

Robot i Brygida, ale bez tła.

2009-07-27T08:41:00.000-07:00

Nie lubię sytuacji, gdy jestem zadowolona z narysowanej postaci, ale nie mam pomysłu na tło. Frustrujące to. Może ktoś mi podpowie, albo wpadnę na pomysł w środku nocy, gdy znowu nie będe umiała zasnąć. Tak, format A3, skanowane dwa razy, nie chcę mi się poprawiać tego pieprzonego światła.

Teoretycznie powinnam zajmować się zupełnie innymi rzeczami, ale nie potrafie oderwać się od rysowania tej dziewczyny. Mam ochote narysować ją jeszcze jeden raz. Albo obejrzec jakiś dobry film.

"Mroczna wieża", którą czytam wciąż mnie zaskakuje. Tam jest wszystko. I tak przyjemnie obleśne.

Na zakończenie, tak na dobry wieczór i pewnie dobranoc - jedna z moich ulubionych scen filmowych.

Paul Allen: Is that a rain coat?
Patrick Bateman: Yes, it is!

Bez Tytułu :C

2009-07-24T10:01:00.000-07:00

Lubię rysować na formatach większych niż A4, pozwala mi to na zabawę w detale. Ale minus jest jeden i to wielki - muszę skanować na dwa razy a potem nieudolnie łączyć w programie graficznym. Znaczy, nie jest to takie trudne, ale zawsze jest tak, że każda cześć obrazka skanuje się inaczej, w innym świetle i kontraście, chociaż wszystkie ustawienia są takie same.

Ogólnie mówiąc - nie lubię skanowania.

Ale lubię potem poprawiać sobie szkice w photoshopie. Tu akurat łeb konia, ha ha, jak widać, prawda? Niech Bóg błogosławi tego, kto wymyślił narzędzie "Free transform", bez niego jak bez ręki. Ale i tak pewnie jeszcze poprawię ten szkic zanim wezmę się za kontury.

Teraz coś z mojego świata bardziej oddalonego od rysowania - zabrałam się za czytanie "Mrocznej Wieży" Kinga. Już od jakiegoś czasu się za to chciałam zabrać, ale w całej Bibliotece Śląskiej zawsze była wypożyczona i trza było czekać. Się doczekałam. Na razie jest dobrze, nie znudziło mnie a to wróży powodzenie w czytaniu. I tak sama tematyka mnie cholernie zachęciła. Ta książka łączy w sobie wszystko to co kocham.

Drugi punkt: byłam na "Wrogach publicznych". Film dobry, przyjemny, był Depp, był Bale. Oczywiście, czuję niedosyt pewien i odrzucał mnie wątek miłosny. Ale co by nie mowić o tym filmie, to jedno jest pewne - ma genialną muzykę. Teraz już wiecie, czego będę słuchać przez najbliższe dni. Złapałam się też na tym, że bardziej polubiłam bohatera granego przez Bale'a niż Dillingera w wersji Deppa. O Boże. Dlatego może czułam niedosyt. Bo nie rozwinęli tej postaci. Hm. No tak.

Smacznego.

Nie baw się tą spawarką!

2009-07-18T05:20:00.000-07:00

Moda steampunk

2009-07-15T06:59:00.000-07:00

Jak widać dalej bawię się w steampunk. Tym razem Parę strojów. Będzie więcej, a te co mają zrobiony kontur zamierzam pokolorowac i cienie nałożyć. Czyli trochę pracy.

W internecie jest dużo prac nawiązujących do takiej mody, ale... właśnie mam jedno "ale". Wielu twórców zapomina, ze steampunk to przede wszystkim XIX wiek (ewentualnie początek XX) i nie trzymają się realiów. tak, tak, to science fiction, ale jak widzę dready, kolczyki w wardze i mini spódniczki w stylu steampunk... taka moda to nie tylko koła zębate i klucze gdzie popadnie. Prócz gorsetu kobieta musi mieć suknię, koronki, mnóstwo materiału... no tak, gogle są obowiązkowe, oczwiście.

Cóż, pewnie przez długi czas jeszcze będa mieszać cyber ze steam. Ja idę swoją drogą.

Nareszcie!

2009-07-08T06:08:00.000-07:00

Tak drodzy państwo, wreszcie skończyłam rysunek pt. "Robot domowy". I zapewniam, że nie jest to ostatni rysunek w tej stylistyce. Zamieszczam wersję podwójną - w podstawowym kolorze i po zastosowaniu tekstury. Żeby troszkę klimatu dodać. Chciałam póżniej zastosować sepię , ale żal mi było mojego kolorowania...

Postacie, które widać na załączonym obrazku jeszcze pojawią się na innych moich pracach, jak i sam robocik Edward. Czuję do niego sympatię.

Wersja na deviantart: Link, link!

Może uda mi się w niedługim czasie pokazać nowe linearty z projektami strojów steampunkowych i wtedy mozecie liczyć na parę słów ode mnie na temat denerwującej maniery twórców obracających się w tej stylizacji.

A teraz, smacznego.

Końca nie widać

2009-07-06T15:07:00.000-07:00

Cieniuje, cieniuje i nie widzę końca. Niby lubię nakładać cienie i ogólnie bawić się światłem na materiałach i strojach ale... denerwuje mnie to, że coraz wolniej to robię. Ale za dużo szczegółów rysuję i sama jestem sobie winna. Te moje zboczenie, że mały, pieprzony guziczek, musi mieć dwie warstwy cieni plus światło. Męczące to, potem i tak tego nie widać na pomniejszonym obrazku, ale nie! Ja musze to zrobić bo w nocy spać nie będę mogła.

Jeszcze troszkę i gotowy rysunek... jeszcze troszkę i tekstura. Tak, musi być tekstura. Czasami nie wiem po co się tak staram jak i tak nie jestem zadowolona z efektów.

Jak już mowa o spaniu. Idę spać. A co.

PS Nie wiem czemu, ale blogspot mi strasznie jakosc kolorów psuje. Link, link!

Baza

2009-07-04T12:42:00.001-07:00

Jestem zła

2009-07-03T13:28:00.000-07:00

Oblałam egzamin, boję się poprawki i komputer jak nie naprawiony, tak nie naprawiony. A dokładniej monitor dalej wie swoje lepiej i uznał, ze nie mogę grywac w gry nawet w wakacje. Teoretyczne wakacje. W dodatku nie umiem sie wziąć w garść i dokończyć rysunków. A czekają mnie jeszcze komiksy do zrobienia. jeden do "Kolektywu", drugi na konkurs, na którym i taknic nie zyskam. Tylko przekręcone nazwisko.

Robot domowy

2009-06-13T04:26:00.000-07:00

Zastanawiam się, czy aby nie założyć osobnego bloga do umieszczania moich steampunkowych projektów, bo robi się ich coraz więcej.

Tutaj mamy Bridget (ta pannica w lokach) i jej siostrę dla-której-nie-mam-jeszcze-odpowiedniego-imienia. Oraz ich robot domowy - Edward.

Jest lespzy niż ten świecący się brokatem, ha ha, taki żart.

Sklejka

2009-06-10T05:59:00.000-07:00

Jestem głodna, zamiast się uczyc oglądam The Big Band Theory, bazgram na marginesie, nic konkretnego nie wychodzi i dochodzę do wniosku, że muszę wykasować wszystko w mojej galerii na DA i zacząć wszystko od nowa.

Od jakiegoś czasu naprawdę chcę narysowac coś Steampunkowego no ale wciąż nie mam pomysłu. Znaczy, postać mam ale sytuacji zero.

Arrrrrrg.

Rozejść się, nic się tu nie dzieje!

2009-05-26T06:43:00.000-07:00

Tak szybko miedzy czayteniem ksero. Praktycznie nie zamieszczam takich "glówek" w moich galeriach no ale od czego jest blog. Miały takie miniaturki być, ale nie SD ani mega mangowe. W każdym razie, takie rysowanie mnie relaksuje i nie jest zobowiązujące.

2009-05-24T03:19:00.000-07:00

Ostatnio w ogóle nie mam czasu na nic, a co dopiero rysowanie. Jedną pracę męcze już od kilku tygodni, robiąc ją po trochu... Marze o tym, żeby przez kilka godzin siedzieć przy tablecie i po prostu cieniować. Ale zamiast tego, muszę uczyć się na poprawki kolokwiów i pierwsze egzaminy, które nam dowalili na początek czerwca. Plus pisać dwie prace semestralne.

A żeby było śmieszniej, sesja wcale nie skończy mi się wcześniej. Tylko ostatniego dnia miesiaca. ślicznie, czyż nie?

Muszę doliczyć także egzamin CAE, który MUSZĘ zdawać teraz, w terminie letnim. O nie, bo nie mogę w zimowym. Nikogo nie obchodzi to, że prędzej zesram się z przepracowania niż zdam na A+.

I jeszcze zdenerwowała mnie Cenega. Od jakiegoś czasu mają wyprzedaż gier w sklepie internetowym i wyłapałam niezłe okazje. Gra przeceniona z 89 zł na 9.99 zł. Co z przesyłką mi wyszło 19.99 zł. Byłabym głupia, gdybym nie za zamówiła. Problem jednak polega na tym, iż kochana Cenega chyba o mnie zapomniała i nie posłała mi maila zwrotnego z akceptacją zamówienia i od 4 dni czekam na numer konta na które mam przelać ciężko wycyganione pieniadze. Ale cóz, poczekam jeszcze. A potem zadzwonię do nich i ich opieprzę.

Bo ja chcę już, zeby moja kolekcja przygodówek się powiększyła o "Sinking Island". I tak wiem, że w to teraz nie zagram, dopiero w lipcu, no ale, chcę to mieć już na półce.

Mimo stresu, niepowodzeń i zdenerwowania jest kilka pozytywnych aspektów mijającego tygodnia. Dowiedziałam się, że będzie "Sybiera III".

I jako tako opanowałam nowy rodzaj cieniowania kolorowych obrazków. Mnie się podoba, nie wiem tlyko jak oczami innych to wygląda.

Boże, proszę, daj mi trochę więcej czasu, chcę w końcu zaczać pisać jakiś konkretny scenariusz!

Bitwy komiksowe

2009-05-13T01:21:00.001-07:00

www.bitwy.com -- tutaj lepsza wersja, większa, a jak.

Kocham dręczyć Freemana, to takie... hermetyczne i geekowe.

Motyw Drogi

2009-05-05T02:43:00.000-07:00

Nareszcie skończyłam. Dla www.motywdrogi.pl

Teraz czeka mnie mnóstwo innych rysunków do skonczenia... a gry, które mam zainstalowane mnie kuszą.

"Zagraj we mnie, zagraj, wiesz, że w końcu chcesz mnie skończyć! AAaAAAaaaAArg!"

Muszę być silna.

Zaraz jak tylko skończe kolejna misję w "San Andreas".

Lineartu kawałek

2009-04-28T02:30:00.000-07:00

Denerwują mnie ludzie, którzy ciągle plują się o to, ze ktoś ich skrytykował. Trudno, każdy ma prawo do swojej opinii, nawet jeżeli to jeden dziad.

Boli? Trudno, musi czasami. Mnie się też wiele razy oberwało. Ale czy sie pocięłam czy prowadziłamwielkie wywody na forach rodem z gimnazjum? Niektórzy chyba nie wyszli z okresu dojrzewania.

Szerząca się hipokryzja - z jednej strony nie chca krytyki a krytykują krytykujących. Absurdu część dalsza.

Zaczęłam nowy lineart. ale skoncze pewnie dopiero w długi weekend po morderczym kolokwium z historii socjologii.

Bedzie nowe cieniowanie, lepsze kolorki - mam nadzieję.

Lady Croft

2009-04-25T03:34:00.000-07:00

Znowu to samo - zamiast zająć się czymś, co sprawi że zdam na następny semetr to siedzę i zajmuję sie czymś co mi na to nie pozwoli. Ale jakoś mi nie jest smutno i źle z tym.

Zawsze byłam wielką fanką serii Tomb Raider - wiążą się z tym wspomnienia z dzieciństwa, gdy człowiek nie miał problemów i wszystko było idealne. Ach, tak, te popołudnia u koleżanki przy jednym blaszaku, czy u kolegi na pierwszym PlayStation. Gdzie ta magia dzisiaj?

Chociaż z drugiej strony cieszę się, że mam już te 20 lat i moge się rozkoszować w pełni nowymi częściami przygód pani archeolog, która była moja pierwszą idolką i jest nią do dzisiaj. Gdybym mogła tylko znaleźć te stare prace z panną Croft, które rysowałam mając 8 czy 9 lat... to by było bezcenne.

No ale macie teraz coś bardziej aktualnego. Nie moge znaleźc czasu by pokolorować. Mam nadizeję, ze niedługo ktoś mi trochę wolnego czasu odda. Jacyś chętni?

A obiadu jeszcze dziś nie jadłam.

Szeroko pojęta socjologia i Ryś

2009-04-24T08:40:00.000-07:00

Słuchanie Johna Frustiante i picie kawy o tej porze jest czynnością bardzo przyjemną, na pewno miałabym wspaniały humor, gdyby nie to, że dzisiaj czekają mnie gigantczne porządki i kolos w przyszłym tygodniu. Ale cóż, może przez moment skupię się na czymś innych. Chociaż dzisiejszy wykład z historii socjologii nie napawa mnie optymizmem.

Bo jak się cieszyć, słysząc słowa, że "wykłady mają nas tylko zachęcić do nauki i większosć zagadnień na egzamin mamy opracowac sami"? Czyli, że co... NIE MA SKRYPTU?! Może jeszcze mam się uczyć?

A ja myślałam, ze to metody i techniki badań socjologicznych to zabójczy przedmiot. Dziś mnie wyprowadzono z błędu.

Ale mówi sie dalej i płynie się dalej.

Prawda jest to, że faktycznie, wykłady to przydatna rzecz ale jeśli chodzi o kreatywność pozasocjologiczną. Przygotowana dziś byłam, czysta karteczka była, naładowany ołóweczek i pomysł jako taki. Jakoś ten czas zleciał i powstał pani z tyłkiem Kim Kardashian - a co, na szczudłach ma latać po tych lasach? Chudzina by nie dała rady na akcjach odbicia jakiegoś ważnego chipu czy cholernie tajnej teczki z reki Koreańczyków. Albo Chińczyków, oni zawsze mają cos tajnego.

Lady Ryś. Lynx - strasznie fajna nazwa.

Przemoc w wielkim mieście

2009-04-21T02:06:00.001-07:00

Jeżeli większosć twórców i "twórców" posiada swoje blogi, dzienniki, journale by lansować siebie, swoją facjatę i dzieła, to dlaczego ja bym tak nie mogła? Wiem, wiem, trochę późno i pewnie za chwilkę będzie to juz niemodne, ale chociaż przez moment nacieszę się własną kreatywnością.

Ostatnimi czasy miałam lekki zastój twórczy, blok artystyczny. W sumie nie robiłam żadnych "poważnych" prac, jak już coś rysowałam to drobne szkice, próby, projekty, nic istotnego na pierwszy rzut oka. Chyba szukałam czegoś co mnie zainteresuje na tyle, by sie w to wciągnąć jak kiedyś w serię "Konstanty wraca do domu".

Co z tego wyszło? Ano, może sporo. Porobiłam parę szkiców, które mam zamiar przeobrazić w kolorowe prace. Tyle, że to cholerstwo za dużo czasu zabiera. Czasami chcę się sama pobić za to, ze sobie utrudniam życie rysując tyle szczegółów na mało istotnych elementach obrazka. Ale co zrobić, bawi mnie to. Przez pierwsze 10 minut.

W każdym razie, chcę te moje nowe rysunki zamknąć w jednej serii. "Przemoc w wielkim mieście". Tytuł można sobie interpretować jak kto chce i jak mu wygodnie. Nie jestem kluczem egzaminacyjnym by coś narzucać.

Stresowałam się strasznie co to będzie, oj co to będzie, gdy przyjdzie mi już robić lineart. Wszak to zawsze mi zajmuje najwięcej czasu. Bałam się tych budynków, lini i szczegółów w szkicu. No i samochodu. Ja nigdy nie lubiłam takich rzeczy rysować. Wole ubrania. Ale o dziwo najlepiej się bawiłam przy tuszowaniu architektury. Jakoś tak, na luzie do tego podchodziłam, spokojnie, bez zdenerwowania kładłam kolejne proste linie. Oczywiście, czasami się gubiłam i trzeba było niektóre rzeczy rysować po 5 razy ale... dalej nie potrafię wytłumaczyć, dlaczego nagle polubiłam coś co mnie zawsze odstraszało.

Ale groszku nie polubię - od wielu lat mnie obrzydza i obrzydzać dalej będzie. No, moze nie aż tak drastycznie jak to brzmi...

Klik!

Tu będę musiała jeszcze poprawić kobiety, perspektywę no i samochód powiększyć z przodu. Wybaczcie, że na srodku taki dziwny cień, gdyż skanowane dwa razy i łączyłam - format A3. Mój malutki skaner jest tylko na A4. Ach te złośliwe formaty!

Klik!

No a tu usiłowałam zrobić coś "filmowego". Nie wiem czy jestem zadowolona. Okaże się dopiero gdy skończę kontur a potem kolor. W każdym razie, chyba w tym obrazku podoba mi się tylko broń. Którą swoją droga, pokochałam szkicować.

Zobaczymy co z tego wszystkiego wyjdzie... raczej perspektywa zblizającego się maja i nauki nie napawa mnie optymizmem, że uda mi się przed wakacjami zacząć serię. Ale trzeba mieć tę głupią nadzieję, prawda?

Trzymajcie sie ciepło i uważajcie na drogach.